Türkçe'siz TÜRKİYE

[superisi23]

Türkçe'siz Türkiye

Unuttuk, unutuyoruz, unutturmaya çalışıyorlar. Dilimiz, içinde Türkçe kelimelerin de bulunduğu melez bir dil haline geliyor. Farkında mısınız?.. Artık, şehirlerin değil köylerin girişine bile "wellcome" yazılır oldu. Çıkışta da "Goodbye" uğurlamasıyla karşılaşıyoruz. Sunucuya "spiker", gösteri adamına "show men", radyo sunucusuna da "disk jokey" adını veriyoruz. Onlar da halkın karşısına çıkıp, Türkçe katliamına yardımcı oluyorlar: Özlem ve hasret yerine "nostalji"den bahsediyorlar. Şekil ve biçimin adına "format" diyorlar. Sanatçılarımızı "yıldız" yerine "star" diye sunuyorlar. Meslek pirlerini halkın karşısına "duayen" anonsu ile davet ediyorlar. Büyük kelimesini unutmuş "mega" diyorlar. Küçük yerine "mikro"yu kullanmayı tercih ediyorlar. Muhafız ya da bekçi dememek için "bodyguard" kelimesini bulmuşlar. Genellikle de "medya plaza"lardan yayın yapıyorlar!

***

Artık itibar kalmadı "prestij" var. Yol üstü lokantalar yok olup gitti. Onların yerine "fast food"lar geldi. Aileler, hafta sonları mesire ya da kır gezintisine gitmiyorlar. Mangal yakıp, "picnic" yapıyorlar. Herkes, buzlanmayan değil, "no frost" dolap peşinde koşuyor. Bizim iş hanlarımızın yerine "plaza"lar yükseliyor. Dağ başında kurulu, tek bir turistin uğramadağı mekanlarda çıkış yerine "exit" tabelaları göze çarpıyor. Türkiye, Türkçe'siz de idare ediyor!

***

Dükkânın adı "store" oldu. Bakkal yerine "market"e gidiyoruz. Alışverişlerimizde de torba değil "poşet" kullanıyoruz. Yorulduğumuzda "cafe"lerde oturuyoruz. Yemek yemek için "fast food"lara uğruyoruz. Yemek çeşitlerine bakmak için "mönü"yü istiyoruz. Ardından elimizi cebimize atıp, "adisyon"u ödüyoruz. Arabamızla eve dönerken de "hava yastığına" değil, "air-bag"e bakıp, kendimizi güvende hissediyoruz.

***

Modaya uyacağız ya... İki katlı evimize "dubleks" demek zorundayız. Üç kattan bahsederken anlaşılamayacağımızı düşünüyor olmalıyız ki, "tripleks" kelimesini kullanıyoruz. Merkezlerde değil "center"larda geziyoruz. "Son"landırmıyor, "final" yapıyoruz. Artık, sevimliye "sempatik", sevimsize de "antipatik" diyoruz. Böyle davrandığımızda da itibar ya da saygınlığımızın, "pardon prestijimizin" artacağını düşünüyoruz.

***

Türkçe ile yabancı kelimeler birbirine girmiş durumda. Hangisi Türkçe, hangisi yabancı ya da uydurukça belli değil. "Ef onaltı" diyoruz. Oysa, Türkçe'de "ef" diye okunan bir harf yok. "F" harfi var. Olsun, ne fark eder! İngilizce "ef" deyip, arkasına da "onaltı" kelimesini ekliyoruz. İngilizce-Türkçe karışımı bir uçak markası imal ediyoruz. Allahtan "Ef sixteen" demiyoruz! Oradan buradan çalıp çırptığımız kelimeleri de genellikle yanlış kullanıyoruz. Çünkü, bu ülkede "cehalet" in adı "entellik" olmuş. Lafa gelince büyük büyük sözler edip, toprağımızı korumak için canımızı vereceğimizi söylüyoruz. Türkçemizin çalındığından ve yok olduğundan ise, hiç birimizin haberi yok. Türkiye Cumhuriyeti topraklarında Türkçe'siz yaşayıp, vaziyeti idare ediyoruz!

[bookworm]

Yazıyı okuyunca kendimi de biraz hesaba çektim de; bu katliama ortak olanlardan biriyim galiba

İsmimi mi değiştirsem napsam

[superisi23]

Türkçe yapsanız daha iyi olur. Türkçemiz okadar güzel bir dil ki ne yazıkki katlediliyor... Özellikle günümüz gençlik hiç dikkat etmiyor..