Rehberlik Terapileri

[superisi23]

Rehberlik Terapileri - Boşanmış Anne ve Kızı
Ömer Baldık

İYİ BİR PSİKOLOJİK danışman, her an bir görüşme yapmaya hazır olmalıdır elinden geldiğince.

çünkü Rehberlik Servisi'nin odasını her an biri çalabilir ve o biri, iç dünyasında taşıdıklarını içtenlikle paylaşmak isteyebilir. Ve asgari talebi, aynı içtenliği sizden de görmektir.

Psikoloji literatüründe iyi bir danışmanın özelliği, bu yüzden, ayna temsiliyle izah edilir. Tıpkı bir ayna gibi, danışmanın iç dünyası da olabildiğince pürüzlerden arınmış ve başka bir iç alemi kendi üzerinde herhangi bir çarpıklığa mahal vermeden gösterebilme hususiyetini haiz olmalıdır.

Düşünün bir kere: Eğer danışman, karşısında oturan kişi canını sıkan bir konuyu anlatmaya başlamışken kendi sıkıntılarıyla boğuşuyorsa ve ne bileyim ödemesi gereken faturaları düşünüyorsa, danışana ne kadar faydalı olabilir ki?

İşte bu nedenle, danışmanlık yapan uzmanlarda aranan en önemli nitelik, iyi bir dinleyici olmalarıdır. İyi dinleyemeyen birinin iyi bir danışman olması da beklenemez bu yüzden.

Az önce Rehberlik Odası'na giren bayanı içeri buyur ederken de, zihnimden bu düşünceler bir şimşek hızıyla geç�ti. Ve kendimi yokladığımda bu aralar zihnimi fazlasıyla meşgul eden bir düşünce olmadığını farkettiğimde, nasıl söyleyeyim, mutlu oldum. Evet, karşımdaki bayanı rahat rahat dinleyebilirim şimdi.

Ama asıl konuya ge�meden önce, karşımdaki kişide ilk dikkatimi �eken şeyin giyimi olduğunu belirtmeliyim. Üzerindeki deri ceketiyle olduk�a şık giyimli bir bayan. Acaba nasıl bir öyküsü var benimle paylaşmak istediği?

Âdet olduğu üzere, kendisine nasıl yardımcı olabileceğimi sorduğumda önce biraz durakladı ve sonra şunu söyledi:

Kızımda ruhi bir problem olup olmadığını merak ediyorum …mer Bey!

Bu cümleyi ne zaman duysam, iç�imden bir ses hemen Eyvah! der. Çünkü bu cümle sahibi, sorunun tamamen kendisi dışında birisine ait olduğunu düşünüyor. Başka bir ifadeyle, bahsedeceği sorunla ilgili kendisinde en ufak bir kusur bulmuyor.

Mantıklı düşünecek olursak, şöyle bir durumla karşı karşıya olduğumu siz de takdir edersiniz: Kızında bir ruh” problem olup olmadığı mevhum, yani henüz belli değil. Ama karşımda oturan bayan daha en baştan sinyal veriyor.

Zihnim bunu bir kenara not ettikten sonra görüşme normal mecrasında devam etti:

Niç�in böyle düşündüğünüzü sorabilir miyim? Sizi böyle düşünmeye sevk eden nedir?

Nasıl söyleyeyim …mer Bey, kızım benimle konuşmuyor. Ben onunla bütün dertlerimi, düşüncelerimi paylaşmak istiyorum. Ama o bana yanaşmıyor. Gidip arkadaşlarıyla konuşuyor. Kendisiyle ilgili konuları onlarla paylaşıyor. Buna ç�ok üzülüyorum. Ha bu arada söylemeyi unuttum. Altı ay önce boşandım ben.

Demek boşandınız...Ó

BU SON cümle, belki de anahtar cümlesi olabilir. Bu öyle bir cümle ki, öyküdeki psikolojik dinamiklerin her birini yerli yerine oturtabilir. Nasıl mı? Kafamdaki muhtemel senaryo şöyle:

Boşanmış eşlerin hepsinde görüldüğü üzere, boşanma kişi üzerinde ciddi bir yıpranma meydana getirir. Kadın da olsa erkek de olsa, hayatlarında bir anda büyük bir boşluk oluşur.

Zaten başlı başına ciddi bir travma olan boşanma depreminin yaralarını sarmak iç�in eşler, meydana gelen boşluğu yeni ve sağlıklı ilişkiler kurarak kapatmak isterler. Bu gibi travma zamanlarında en ç�ok ihtiyaç� duyulan ise, anlayışlı bir dert ortağından başkası değildir.

Muhtemelen karşımda oturan bayan da, böylesi bir dert ortağına ihtiya�ç duydu ve etrafında konuşabileceği başka kimse olmadığı iç�in bu rolü kızının oynamasını istedi.

FAKAT gözden kaç�ırdığı bir nokta var: Kızı, yavaş yavaş ergenliğe doğru adım atmakta. Ve bu yaşlarda, kız olsun erkek olsun genç�ler, aileleri ile kendi aralarında bir mesafe koyarlar. Onlar iç�in arkadaşları ve dahil oldukları gruplar, ailelerinden daha fazla önem kazanır. Ve bu normaldir.

Kaldı ki kızının boşanmayla ilgili olarak annesini ne derece suç�lu görüp görmediğini de bilmiyoruz. Eğer böyle bir şey de varsa, o zaman anne ile kız arasındaki diyaloğu aksatacak ekstra nedenlere de sahibiz demektir.

‚çizdiğim bu senaryonun en azından kaba hatlarıyla ne derece geç�erli olduğunu sınamak iç�in anneye şunu sordum:

Peki kızınızın ders durumu nasıl? Ciddi bir düşüş oldu mu?

Biraz oldu. Ama ç�ok fazla olmadı. Zaten kendimi bildim bileli kızım iyi bir öğrenci olmuştur.

Cevabın ç�izdiğim senaryoya ilişkin beni iyice yüreklendirmesinin de etkisiyle, anneye şunları söylemekten alamadım kendimi:

Bakın hanımefendi, görebildiğim kadarıyla kızınızda herhangi bir ruh” sıkıntı veya problem yok. Ama galiba sizin iyi bir dert ortağına ihtiyacınız var.

ÇÜNKÜ boşanmanın ertesinde yaşadığınız travmatik durumu henÜz tam olarak atlatamamış gÖrünüyorsunuz. Ve ihtiyaç� duyduğunuz dert ortağı, yaşadığı dönem itibarıyla kızınız olamaz. Onun şu anda kendi kişiliğini ayağa dikmek gibi ç�ok büyük bir sorunu var zaten.

Belki siz onun bu sorununa, onun kararlarına saygı göstererek, onu dinleyerek yardımcı olursanız, o da sizinle iyi bir iletişim kurmaya zaman iç�inde gönüllü olabilir. Ama önce sizin adım atmanız lazım.

Meseleye bu tarafından bakmayan anne iç�in bu sözler elbette acıydı. Ama aynı zamanda isabetli de olmalıydı ki, annenin gözlerinden bir anda yaşlar boşanmaya başladı.

Belki de epey bir süredir arayıp da bulamadığı dert ortağı ben olmuştum.

Annenin gözleri ağlıyordu ama galiba kalbi iyileşme emareleri göstermeye daha şimdiden başlamıştı.